1.Bevoegdheid van de Commissie en ontvankelijkheid van het beroep

De Commissie overweegt, gelet op artikel 18 lid 6 van de Statuten van de Bond, dat zij bevoegd is van het beroepsschrift kennis te nemen aangezien het hier door de Tuchtcommissie opgelegde tuchtstraffen betreft. De Commissie overweegt voorts dat het beroep ontvankelijk is nu Hermes DVS het beroep bij email van 31 augustus 2010 en het verschuldigde griffierecht, zoals in artikel 13 lid 9 van het huishoudelijke reglement van de Bond , heeft voldaan.

2. Procedure

De KNCB heeft niet schriftelijk op het beroep gereageerd. Des door de secretaris van de Commissie gevraagd, heeft de KNCB laten weten ter zitting op het beroep te zullen reageren.

Vervolgens heeft de Commissie partijen uitgenodigd voor een zitting die op maandag 29 november 2010 te Den Haag is gehouden.

Voor Hermes DVS zijn verschenen de heren J.W. Beijer, voorzitter en D.Klokgieters voornoemd. Voor de bond is verschenen de heer J.M. Mulders.

Tijdens de zitting heeft Hermes DVS haar standpunt nader toegelicht waarna de Bond zijn standpunt kenbaar heeft gemaakt.

Na het sluiten van de zitting heeft de voorzitter partijen laten weten dat de Commissie op een termijn van circa zes weken uitspraak zal doen of zoveel eerder als mogelijk.

De Commissie heeft bij het overwegen en beslissen op het beroep acht geslagen op de navolgende stukken:

-de aangifte van de Bond van 13 juli 201

-de telastelegging van de Tuchtcommissie conform de aangifte van 21 juli 2010

-de uitspraak van de Tuchtcommissie van 26 augustus 2010

-het beroepsschrift van Hermes DVS van 31 augustus 2010 ( met zeven getuigenverklaringen)

-de op 2 november 2010 nagekomen stukken van Hermes DVS ( 6 STUKS)

alsmede op al hetgeen tijdens de zitting naar voren is gebracht.

3. Standpunten van de partijen

-standpunt Hermes DVS

Klokgieters heeft, voor zover relevant, verklaard zoals hij op5 juli 2010 heeft verklaard. De Commissie verwijst kortheidshalve naar die verklaring als opgenomen in pagina 2 van de uitspraak van de Tuchtcommissie. Beijer heeft aan de verklaring van Klokgieters, voor zover relevant, toegevoegd dat zijns inziens de Klokgieters c.q. Hermes DVS opgelegde straf zich niet verhoudt tot de S.Javed alsmede WC Rhoon opgelegde straf en dat hij betreurt dat de Tuchtcommissie de verantwoordelijkheid voor het staken van de wedstrijd alleen bij Klokgieters als aanvoerder van Hermes DVS legt en niet, althans niet ook, bij de aanvoerder van WC Rhoon.

Standpunt van de Bond

De bond heeft ter zitting aangegeven met de uitspraak niet erg gelukkig te zijn. Javed heeft twee stumps getrokken en daarmee gedreigd. Vanwege de vijandige omstandigheden die tot het staken van de wedstrijd hebben geleid, heeft de Bond de zaak niet zelf afgedaan, maar naar de Tuchtcommissie doorgestuurd. De Bond had ingevolge artikel 1:11 lid 1 van het wedstrijdreglement 2010 Hermes DVS als de partij die de wedstrijd gestaakt heeft als verliezende partij kunnen aanwijzen. Dat heeft de Bond bewust niet gedaan. In plaats daarvan heeft de Bond in de aangifte ook het staken van de wedstrijd betrokken zodat (ook) hierover het oordeel van de Tuchtcommissie kon worden gevraagd. Vraag is, aldus de Bond, of een aanvoerder onder alle omstandigheden gehouden is een wedstrijd voort te zetten. Moet je altijd blijven spelen?Waar ligt de grens?Het is voor de Bond een principe kwestie.

Artikel 1:11 lid 1 van het Wedstrijdreglement, luidende

Tenzij het bestuur besluit de zaak aan de tuchtcommissie voor te leggen en onverminders het bepaalde in artikel 18 van de Statuten, en behoudens in bijzondere gevallen ter beoordeling van het bestuur, zal de vereniging door wier toedoen een wedstrijd wordt gestaakt, geacht worden de wedstrijd te hebben verloren

biedt voor die afweging (blijve spelen onder alle omstandigheden of niet) geen ruimt. Dat artikel bepaalt dat de vereniging door wier toedoen een wedstrijd wordt gestaakt, geacht wordt de wedtrijd te hebben verloren, tenzij het bestuur de zaak aan de tuchtcommissie voorlegt. Dat is de enige ruimte die het Wedstrijdreglement biedt. En nu verklaart de Tuchtcommissie de wedstrijd voor Hermes DVS verloren en legt de aanvoerder van Hermes DVS een schorsing op. De Bond had op een principiéle beslissing van de Tuchtcommissie over de mogelijkheid om, als Tuchtcommissie, een ander wedstrijdresultaat te kunnen bepalen, gehoopt. Zo"n beslissing heeft de Tuchtcommissie niet gegeven. Die principiéle vraag legt de Bond nu aan de Commissie van Beroep voor.

4. Beoordeling Beroep

Artikel 3 lid 3 van het Tuchtreglement bepaalt dat de Tuchtcommissie degene jegens wie tot vervolging van een strafbaar feit is besloten daarvan (schriftelijk) in kennis stelt terwijl lid 4 sub a bepaalt dat deze kennisgeving omvat: a. de telastelegging , bestaande uit de strafbare feiten welke ten laste worden gelegd en het plaats en het tijdstip waarop deze zouden zijn begaan;

De Commissie verstaat artikel 3 lid 4 sub a aldus dat de contouren van de tuchtzaak door de telastelegging worden bepaald en dat de tuchtcommissie binnen de grenzen van de telastelegging dient te opereren en op straffe van nietigheid niet daarbuiten mag treden.

In de Klokgieters betreffende telastelegging wordt deze ervan beschuldigd de wedstrijd te hebben gestaakt. Klokgieters wordt niet beschuldigd van

het op ernstige wijze in woord of daad aangeven het niet eens te zijn met de beslissing van een scheidsrechter

en evenmin van het feit dat hij

zijn spelers( bewezen) onvoldoende heeft gecorrigeerd waar dit noodzakeliujk was

Voor zover het oordeel van de Tuchtcommissie luidt dat Klokgieters schuldig is aan het op ernstige wijze in woord of daad aangeven het niet eens te zijn met de beslissing van een scheidsrechter en schuldig is aan het feit dat hij zijn spelers "bewezen" onvoldoende heeft gecorrigeerd waar dit noodzakelijk was, is de Tuchtcommissie buiten de grenzen van de telastelegging getreden.

Had Klokgieters de wedstrijd mogen staken? Hoewel de diverse algelegde verklaringen veelal tegenstrijdig zijn, ziet de Commissie in de verklaringen voor zover die met elkaar overeenstemmen, voldoende grond voor het doot Klokgieters doen staken van de wedstrijd. In ieder geval staat op grond van de afgelegde verklaringen, in zoverre deze niet, dan wel niet gemotiveerd, betwist zijn, vast dat er een vijandige sfeer heerste, de wedstrijd uit de hand dreigde te lopen, Javed op een door Klokgieters als bedriegend ervaren wijze zijn bat neergooide en twee stumps uit de grond trok en een aantal spelers van WC Rhoon met bats in de hand het veld op kwam gerend. Onder die omstandigheden kon en mocht Klokgieters besluiten de wedstrijd te staken en kan hem daarvan in redelijkheid geen verwijt worden gemaakt.

De Commissie overweegt verder dat het hierboven geciteerde artikel 1:11 lid 1 van het Wedstrijdreglement zinloos zou zijn indien aan de Tucjhtcommissie c,.q. de Commissie van Beroep , niet de bevoegdheid toekomt om de beslissing om een wedstrijd te staken inhoudelijk te toetsen en daaruit consquenties te trekken voor het al dan niet verloren verklaren van de wedstrijd. De Commissie legt de bedoelde bepaling  dan ook zo uit, dat haar die toetsingsbevoegdheis inderdaad toekomt. Aldus toetsend, met name aan de hand van de maatstaf of een redelijk handelend aanvoerder in gelijke omstandigheden tot staken zou mogen besluiten, is de Commissie van oordeel dat Klokgieters inderdaad te dezen de wedstrijd kon staken. De hem opgelegde sanctie kan dan ook niet in stand blijven. Evenmin kan Hermes DVS het staken van de wedstrijd worden verweten, hetgeen betekent dat de beslissing van de Tuchtcommissie dat de wedstrijd van Hermes DVS 3 verloren is, eveneens niet in stand kan blijven.

Voor de volledigheid overweegt de Commissie dat zij niet tot haar bevoegdheden rekent om de wedstrijd door WC Rhoon verloren te verklaren. Daarvoor ontbreekt een statutaire bevoegdheid. Ook indien dat anders zou zijn , is de Commissie van mening dat een dergelijke , tegen WC Rhoon gerichte, sanctie niet kan worden opgelegd zonder WC Rhoon ter zake te horen. Dit laatste kan de Commissie in geen geval doen zonder de grenzen van het aan haar voorgelegde geschil te buiten te gaan.