Daan van der Hoek (19) speler van Hermes DVS 2 alweer 3 maanden in India.

Op 25 januari 2010 is Daan van der Hoek naar India vertrokken voor een reis van 5 maanden die hem van het zuiden van India zal leiden tot de bergen van Nepal. Bij aankomst in Chennai is Daan samen met een schoolvriend Robin Greeuw begonnen als vrijwilliger voor Cordaid Kinderstem, een organisatie die kinderen in sloppenwijken opvangt en leert op eigen benen te staan. In Chennai en ook Salem waar Daan is gaan werken, wonen ongeveer 75.000 kinderen op straat, weggelopen van huis vanwege geweld of verwaarlozing. Don Bosco Anbu Illam vangt in Salem 250 straatkinderen op. Zo is Daan drie maanden actief geweest in een paar opvanghuizen als vrijwilliger met sport en recreatie als hoofdtaak. Hij heeft met tientallen jongens dagelijks voetbal, hockey, maar ook volleybal en natuurlijk cricket gespeeld, op straat wel te verstaan en de meeste jongens op blote voeten. Ook begeleidde hij de jongens naar een Aquapark en bijvoorbeeld uitjes naar de plaatselijke bioscoop. Omdat Daan 1500 euro had ingezameld voor zijn vertrek kon hij dingen sponsoren als wasmachines, kleren voor alle jongens, een waterzuiveringspomp en meer van dat soort praktische zaken. En tijdens zijn verblijf nog eens 1100 Euro. Inmiddels is Daan die al een trip naar Goa en een bezoek aan de Taj mahal heeft gebracht, begonnen aan zijn reis door India die hem zal brengen langs nationale parken, wereldsteden als Mumbai en uiteindelijk Nepal. Meer lezen over Daan en zijn reis? Ga dan naar www.daanftrobin.waarbenjij.nu 

Hieronder het laatste reisverslag van Daan en Robin.

Nandri!

Hallo beste iedereen,

Het is denk ik wel gepast om te beginnen met een hartelijk woord van dank aan veel gulle mensen in Nederland. Echt waar, we hadden niet verwacht dat ons verzoekje tot een totaal bedrag van, houd je vast!, 1115,01 euro zou leiden. Een heel mooi bedrag, wat ons voldoende geld gaf om nog meer mooie dingen te kunnen doen voor dit project. We willen graag de mensen vermelden die binnen zo'n korte tijd nog zoveel gulle giften hebben gemaakt en dat zijn: Co van der Hoek, Milan van Dijk ( verklaart die 1 cent, maar ook nog meer gelukkig), Gert Greeuw, Familie van Aalten, Len en Henk van der Hoek, Familie Paping, Familie Visee, Familie van den Ende en Janet van Huisstede. Graag zouden wij alle woorden van dank die wij ontvangen van de boys aan jullie doorgeven, dus bij deze: "Nandri" (Tamil voor Dankjewel)!

Nu is natuurlijk de vraag waaraan dit geld is besteed of nog aan gaat worden besteed.

Zoals als eerder aangekondigd zouden er T-shirts en korte broekjes komen voor alle boys. De dag waarop we onze bestelling plaatsten bij dit naaiatelier was een paar dagen voordat we naar Goa gingen. Het zou toen 10 dagen duren voordat alle kleding klaar was. Toen we 60(!) dagen na de bestelling eindelijk de belofte kregen dat alles klaar was, zijn we voor de tigste keer langsgegaan bij dit naaiatelier. Dit was de eerste keer dat we de shirtjes zagen en het was schandalig; alle kleuren, maten en namen waren verkeerd. De namen van de grootste boys stonden op de shirtjes voor kleine kindjes. Wij kwamen snel tot de conclusie dat we deze shirtjes en broekjes niet mee gingen nemen en we eisten ons geld terug, we hadden namelijk een voorschot betaald van Rs. 5000,-. De vrouw in charge weigerde dit echter terug te geven, maar ze zei dat we over 2 dagen onze goede shirts zouden krijgen. Dit geloofden wij niet en wilden ergens anders naartoe gaan, maar ze weigerde nog steeds het geld te geven. Pas na het inschakelen van de politie, kregen we de volgende dag met veel pijn en moeite ons geld terug. Achteraf hebben we nog wel een lekker kopje thee gedronken met de hoofd inspecteur van Salem. Gelukkig vonden we de volgende dag een veel betere winkel en hebben we in 3 uur voor alle jongens shirts en broekjes gekocht. De prijs lag iets hoger, maar de kwaliteit is veel beter.

We hadden al 2 wasmachines gekocht voor 2 projecten. Eentje voor de kleine kinderen en eentje voor de kinderen met HIV/AIDS. Ze zijn er erg tevreden over, dus hebben we besloten om er nog 1 aan te schaffen. Dit is voor een ander project in de buurt waar kleine jongens met HIV of AIDS zitten.

Een ander deel van het sponsorgeld gaan we besteden aan het waterpark waar we zaterdag heen gaan. Hier gaan we met bijna alle jongens heen, alleen de oudste kunnen niet vanwege een examen. Heel frusterend, aangezien wij al een goede maand van tevoren hadden aangekondigd deze datum te willen gaan, maarja, het loopt niet allemaal zoals je hoopt. We zijn nog aan het bedenken wat we eventueel voor de oudere jongens (in totaal 7) kunnen doen en dit moeten we nog overleggen met de fathers.

Ook hebben we, omdat we zondag weggaan, een grote maaltijd gepland voor alle jongens. Zo zullen we een lekker kip-sausje, parotha (een soort deeg schijven), mango's en frisdrank sponsoren voor iedereen. De mango's hier zijn de beste die ik ooit heb geproefd en ook de kinderen zijn er gek op (Salem wordt ook wel 'The city of mangoes' genoemd).

Het restant van het geld gaan we besteden aan een trip voor alle kinderen naar Kerala, hier zullen ze een paar dagen rondreizen en watervallen bezoeken. Helaas zijn wij dan al weg hier. Het andere toiletblok waar we het over hadden is het niet geworden, omdat dit een toiletblok is dat niet echt door de boys wordt gebruikt en we het geld direct aan de jongens wilden besteden.

Maar zoals de oplettende lezer heeft gemerkt zit onze tijd als vrijwilligers er bijna op. Het is zeker een leuke tijd geweest, al is dat niet het eerste woord wat in mijn hoofd komt als ik de afgelopen 3 maanden zou willen omschrijven. Het is vermoeiend geweest, saai, spannend, grappig, irriterend, onspannend maar toch vooral anders. Ergens is het heel fijn om weg te gaan en te kijken hoe Zuid-India is, aan de andere kant is het een vervelende gedachte dat je deze kinderen waarschijnlijk nooit meer zult zien (Ook al zouden we over 5 jaar terugkomen). Al met al hopen we dat we een leuke afsluiter maken met ons programma voor zaterdag en dat ze ons als leuke 'uncles' zullen onthouden.

Wat gaan we de komende tijd dan doen? We gaan rondreizen, zo gaan we eerst de temples van Tamil-Nadu bezoeken in Trichy en Madurai en vervolgens zullen we afreizen naar het tropische Kerala om hier in de oude Nederlandse nederzetting Kochi lekker uit te rusten en met een bootje door de mangroves te banjeren. Vervolgens zullen we naar Mysore afreizen, waar we een majestieuze paleis zullen bezoeken en waar we gaan relaxen in de parkjes. Hierna zullen we de vergane glorie van de het eens zo machtige Vijayanagara rijk in diens voormalige hoofdstad Hampi opsnuiven en zullen we ons India avontuur eindigen in de machtige metropool Mumbai. De reis zit er dan nog niet op. Vanuit Mumbai vliegen we vervolgens naar Nepal, waar we nog iets meer dan een maand zullen verblijven. Hier uiteraard meer over in verdere verslagen, tot dan!

Een deel van onze foto's is ook te zien op http://www.mijnalbum.nl/Album-UGRCNBIE-Foto%20%20%27s-van-Vakantie-Azi%C3%83%C2%AB.html
Ook hier worden regelmatig nieuwe foto's opgezet.

Robin en Daan